Soos die see

Het ek jou al genooi na die sonkamer van my kop
en jou laat ruik aan die vars grond van dit wat ek daar begin kweek het?
Het ek jou al vertel hoe jou woorde gereeld kom kampplek soek op my vel
en van al die oggenduur-gedagtes wat my drome in die rede geval het?
Het ek jou al die strande gewys wat binne my wens vir my en jou bestaan
en hoe ons liefde daarop hand-aan-hand baljaar?
Het ek jou al gesê dat ek, soos die see nooit sal ophou om sy skulpe en golwe
agter te los by iemand wat mens soos jy,
nooit sal ophou om vir die ‘ons’ in my en jou te baklei.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *