Bohemian Rhapsody

My saterdagoggende is ‘n lied. Nie een van daai Bryan Adams love songs of Taylor Swift country treffers nie, nee, dis n Queen hit – hy vat vir jou op en hy vat jou af ondertoe.
So, 8uur kry ek koffie in die bed, dan staan ek op en gaan sit saam Liefie op die sukkelsteentjies voor ons deur- ons verbeel onsself dis ons stoep. Terwyl ons die koffie geniet, kyk en roep ons vir Buurtkat wat gewoonlik tussen die karre deur wandel en homself vinnig in n ander rigting in begin kat, sodra ek begin pspsps…
Dan is die koffie klaar en die koppies op die skottelgoedrak, saam gisteraand se koppies en goete want Vrydagaande gee ons onsself af van kombuisdiens. Hier is gewoonlik waar Freddie Mercury sal sing “mammaaa i killed a man…” want ons stry vir so 40 minute oor wie die airfryer gaan was en ek stry met my gedagtes om hom nie met die ding te gooi nie. Nadat die skottelgoed en airfryer gedoen is en aan die ander kant van die water staan word ontbyt beplan. Dis ook n gestry wat na n ruk uitdraai om presies dieselfde te wees as laas Saterdag. Die kosmaak self is easy come easy go, little high vir die sampioene, little low vir die eiers. Die stry oor die volgorde van als op die toast is darem n vinnige stry maar vanoggend is daar een ekstra stry by want die banke, net soos een derde van die sitkamermat en 90% van ons slaapkamer, is vol klere. Wasdag het saam met die Dinsdae en Woensdae weggeraak tussen al ons huisdae en Oom Cyril het die local laundromat toegemaak. Nou sit ons met ons ontbyt (lunch na al die gestry) op ons sukkelsteentjies en ek wonder of ‘n stukkie bacon vir Kat sal oorreed om die social distancing reel te breek, maar dis okey want vandag is dag 172 van lockdown en soos Freddie sou sê “nothing really matters…” 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *